پلاكي را شناسايي مي كنند.نشان يك شهيد است.گمشده ي دلهاي بي قرار.
از ميان اسامي مقود الاثر ها ، از لابلاي شماره ها و نشان ها مشخصاتش را صادر مي كنند.شهيدي ديگر از فارس.لارستان . شهيد كربلاي 5 . شلمچه سال 65.الآن 10 سال مي گذرد.نشان شهيد يا پلاكي كه هويتش را نشان مي داد درون تابوتي از گل مي گذارند و بر جمع كاروان گمشده ها افزوده مي شود.تمام ارتباطات مردمي خبري مهم دارند.مژده گمشده هاتان پيدا شد.از شلمچه نشان هزاران مرده پيدا شد.آغوش بگشاييد كه انتظار به پايان رسيد.
يوسف گمگشته باز آيد به كنعان غم مخور
چشمان مادر و دختر از شوق اشك بار مي شود.دختر چهره پدر را نديده استو اين آرزوي تمام ناشدني اش ديدن روي پدر است.حال دختر 10 ساله است و مادر 1 سال نشان گمشده را براي دختر بازگو مي كرد اما براي دختر قانع كننده ترين چيز ديدن روي گمشده است.
مادر ، بابا داره مي ياد؟ يعني مثل اين عكسه؟ اگه ديدمش ميتونم بشناسمش؟ فرقي كه نكرده؟...
حرف هاي دختر و اشك هاي مادر ساعت ها ادامه داره.
مادر جواب دختر را چگونه بدهد كه او قانع شود؟ مادر چطور به دختر بگويد كه بابا فقط چند استخوان و يك پلاك بيشتر نشان ندارد؟ مادر چگونه...؟

نوشته شده توسط انصارالشهدا در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385 ساعت21:48 |